ช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตที่เด็กม.ปลายทุกคนต้องเจอ
คือการสอบเข้ามหาวิทยาลัย
บางคนก็ถือเป็นเรื่องธรรมดา เพราะ มันก็แค่การสอบ
แต่บางคน มันหมายถึงชีวิตทั้งหมดที่เหลืออยู่ มันเป็นตัวกำหนดอาชีพในอนาคตของเรา ถ้าเลือกถูก..ก็ดีไป แต่ถ้าบางคนหลงทาง ก็อาจจะต้องเสียเวลาเริ่มต้นใหม่
ถ้าพูดถึงการสอบ คณะที่เป็นที่นิยม ก็มักจะมีการแข่งขันสูง (มาก) ต่างคนก็ต่างต้องตั้งใจให้ถึงที่สุดเพื่อให้ได้ที่นั่งในคณะและมหาวิทยาลัยที่ตนเองใฝ่ฝัน และแน่นอนว่า ไม่ใช่ทุกคนที่จะได้ในสิ่งที่นเองต้องการ ต้องมีการคัดเลือกเพื่อให้ได้นักเรียนที่มีความสามารถทางการเรียนมากที่สุด ดีที่สุด ที่จะในนั่งเก้าอี้ แต่ไม่ได้หมายความว่า คนที่ไม่ติด จะมีความตั้งใจและพยายามน้อยกว่าคนอื่น เพียงแต่ว่าเวลาและโอกาสยังไม่เอื้ออำนวยเท่านั้น และบางที ในชีวิต ก็อาจจะมีโอกาสเพียงแค่ครั้งเดียว นี่แหละ คือสิ่งที่น่าเสียดาย
ณ ตอนนี้ ก็ทำได้เพียงแค่ ตั้งใจให้ได้มากที่สุด มากๆๆๆๆๆถึงมากที่สุด เพื่อไม่ให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย เพื่อไม่ให้เสีใจอีกเป็นครั้งที่สอง
คนที่มีความสามารถทางการเรียนบางคน ก็อาจจะมองเพื่อนว่า แกไม่สมควรที่จะเรียนคณะนี้ ซึ่งบางทีมันก็เป็นการตัดกำลังใจเพื่อน ทำให้เพื่อนบางคนรู้สึกท้อแท้เป็นอย่างมาก
บางทีเล่าความตั้งใจให้ฟัง ก็พูดประมาณว่า "รู้สึกว่าคนที่พูดแบบแกพอเจอจริงๆแล้วก็ทำไม่ได้" นั่นก็เหมือนบอกว่า เราดีแต่พูด อืม คนที่ได้ฟังมันเสียใจจริงๆนะ
แต่จะพูดอะไรได้ ก็ได้แต่เงียบ และทนฟังต่อไป เพราะไม่อยากต่อความยาวสาวความยืด มันจะไม่จบ


ตอนนี้สิ่งที่คววรจะทำ ก็คือ ตั้งใจ และพยายาม เป็นให้ตัวเอง เป็น "คนที่ถูกเลือก"
ให้ได้